این جاده های پر فاصله که تمام شوند
تو می آیی
و من تمامی برگهای زرد خزان را
دوباره از نو سبز خواهم کرد
با همین مداد رنگی کوچکم
که تک تک رویاهایم را سبز کرده ام
رویاهای ادمی که تمام شود
همه چیز دوباره زرد میشود
و گاهی هم سیاه
درست مثل آسمان شبهای دوری
این جاده ها اگر فرصت میدادند
من و تو از هم نمیگریختیم
جاده ها اگر اندکی نزدیکتر بودند
تمامی بهانه ها باطی میشدند
فاصله ها همیشه پر ابهامند
درست مثل فاصله آن هفته تا این هفته !